Według wiary waszej niech wam się stanie (Mt 9, 29).

Wiara rodzi się ze słuchania. Do wiary zapalamy się pod wpływem spotkania z człowiekiem wiary. Trzeba niejako zapalić się od wiary innych. Jedną z ważnych dróg umocnienia swojej wiary jest spotykanie się z człowiekiem mocno wierzącym, przebywanie w jego towarzystwie, patrzenie na jego życie. A wtedy nasiąkamy jego wiarą. O podobnej sytuacji wspomina Zofia Kossak – Szczucka w swojej powieści Król trędowaty. Opowiada w niej o chrześcijance porwanej przez muzułmanów. Nigdy nic o sobie nie mówiła, ale była osobą takiej klasy, że sam emir się z nią ożenił. Jej wiara, jej chrześcijańska postawa, przykład życia oddziaływały na otoczenie. Świadectwo jej życia silnie wpłynęło na dzieci, choć wiele im o Bogu nie mówiła, a jedynie umierając zaleciła, aby poznali wiarę chrześcijańską i sami się przekonali o jej pięknie. I rzeczywiście emir Al Bara całe życie pragnął zrealizować to, o czym mówiła matka – i pod koniec życia podjął decyzję pojechania do miasta chrześcijan i powiedzenia czegoś, czego nie zrobiłby żaden muzułmanin – przyjść do chrześcijanina i powiedzieć mu: Bracie, powiedz mi o swojej wierze. Śmierć mu przeszkodziła w realizacji tego postanowienia.