Na czym więc polegał problem z faryzeuszami? Niektórzy z nich – nie wszyscy – nie byli w stanie dopuścić do siebie myśli, że Jezus mógłby być Mesjaszem. Nie spełniał On ich oczekiwań co do czystości rytualnej i wierności żydowskim tradycjom. Wielu widziało w Jezusie rewolucjonistę, którego nowatorskie poglądy zagrażały tożsamości narodu wybranego. Gorliwość w wypełnianiu Prawa zamknęła ich na nowość zbawienia, jakiego Bóg dokonał w Jezusie.

W rzeczywistości każdy z nas może wpaść w tę samą pułapkę, w jaką wpadli faryzeusze. Łatwo jest patrzeć podejrzliwie na wszystko, co w jakikolwiek sposób kwestionuje nasz ustalony, bezpieczny sposób rozumienia Boga i naszej wiary. Łatwo tak mocno przywiązać się do tradycji, że zamkniemy się na Boga, który czyni rzeczy nowe i fascynujące.

Kiedy więc następnym razem usłyszysz w Ewangelii o faryzeuszach, spróbuj powstrzymać się od patrzenia na nich z góry. Przypomnij sobie ich pobożność i miłość do prawa Bożego. Wspomnij na ich heroiczne wysiłki, by zachować judaizm w obcej kulturze. Ale pamiętaj również i o tym, aby mieć serce otwarte na wieczną nowość Bożego planu.

„Jezu, Ty kochałeś faryzeuszy tak samo jak wszystkich innych ludzi – w tym także mnie! Pomóż mi przezwyciężyć wszystko, co zamyka mnie na Ciebie.”

2 Tes 1,1-5.11b-12

Ps 96,1-5

(Słowo wśród nas, 2014)