Bazyli urodził się z rodziców chrześcijańskich w Cezarei Kapadockiej w 330 roku.
Zdobywszy wykształcenie literackie oraz jaśniejąc cnotami, poświęcił się życiu pustelniczemu, jednakże w 370 roku został biskupem swego miasta rodzinnego.
Walczył przeciw arianizmowi; napisał wiele wspaniałych dzieł, z których na pierwszy plan wybijają się reguły mnisze, do dziś praktykowane przez mnichów wschodnich.
Zmarł 1 stycznia 379 roku.
Grzegorz urodził się także w 330 roku, koło Nazjanzu.
Odbył wiele podróży, aby posiąść wiedzę.
Związany przyjaźnią z Bazylim, przyłączył się do niego, by prowadzić życie pustelnicze, lecz wkrótce został prezbiterem i biskupem.
W 381 roku został wybrany biskupem Konstantynopola, usunął się jednak do Nazjanzu z powodu podziałów, które nastąpiły w jego Kościele.
Zmarł w Nazjanzie dnia 25 stycznia 389 lub 390 roku.
Ze względu na szczególny dar wiedzy i wymowy jest nazywany "teologiem".
Pozostały po nim kazania, 245 listów, 507 utworów poetyckich.
