Dzięki Maryi poznajemy hojność Ojca. Ona ofiarowała swoje dziewic­two; On obdarzył Ją macierzyństwem. Ona zgodziła się na niekonwencjonalne poczęcie, mogące wystawić Ją na wielkie ryzyko; On uczynił Ją Matką wszystkich wierzących. Ona stanęła przed Nim w po­korze i uniżeniu; On wywyższył Ją ponad całe stworzenie. Jej „tak” zniweczyło „nie” Ewy i przywróciło życie jej potom­stwu.

Dzisiejsza uroczystość zaprasza nas do dziękczy­nienia Bogu za dar naszej Matki, Maryi. Zachęca nas też do naśladowania Jej wierności, modlitwy i wielkoduszności. Nawet gdyby nasze akty modlitwy czy służby były bardzo niepozorne - jak odmówie­nie z serca „Ojcze nasz” czy podję­cie się wyprania bielizny ołtarzowej - żaden z nich nie uchodzi uwagi Ojca niebieskiego. Podobnie jak „tak” Maryi przekreśliło stulecia grzechu, tak i nasze „tak” dane Bogu wyzwala strumień łaski ogarniający nie tylko nas samych, ale i innych. Wychwalając dziś Maryję i Jej otwarcie na Pana, pójdźmy Jej śladem, oddając się Bogu. A wtedy i na nas rozciągnie się obietnica anioła, że „dla Boga... nie ma nic niemożliwego” (Łk 1,37).

„Oto Ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa!” (Łk 1,38)

(Słowo wśród nas, 2013)