DIECEZJA SIEDLECKA
30 maja 2026 r. Imieniny obchodzą: Joanna, Feliks, Ferdynand
Czytania: (Jud 17. 20b-25); (Ps 63 (62), 2. 3-4. 5-6); Aklamacja (Kol 3, 16a. 17c)Ewangelia: Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl
„Powrót Matki” - zapowiedź audycji „Tyś naszą Królową” na antenie Katolickiego Radia Podlasie /zapowiedź/
Ogromny pożar lasów pod Mińskiem Mazowieckim. W akcji strażacy z regionu
Weekend w regionie. Dzieci nie będą się nudzić
Felieton Grzegorza Welika – 29 maja /POSŁUCHAJ/
Zmarła mama kapłana diecezji siedleckiej
Utrudnienia w ruchu na ul. Biskupa Świrskiego w Siedlcach
Ostatnia droga wieloletniego misjonarza. Pogrzeb ks. Andrzeja Puchalskiego
Jedni już wrócili, pojechali następni
Grzegorz Kasjaniuk: Gietrzwałd. Wezwanie. O aktualności przesłania
Wojsko dla straży
Zmarł tato kapłana pochodzącego z diecezji siedleckiej
WTOREK, 30 GRUDNIA (2014-12-29 21:12:19)
Łk 2,36-40 Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. (Łk 2,37) Łukaszowa charakterystyka Anny – prawdziwej córy Syjonu – zaprasza nas do refleksji nad tym, jak kolosalne znaczenie miało dla Izraela przyjście Jezusa na świat. Opowiadając o Annie, Łukasz dał swoim pogańskim, czyli nieznającym historii Izraela adresatom, pewien wgląd w Boży plan zbawienia realizujący się w dziejach narodu wybranego. Fakt, że była ona „bardzo podeszła w latach” (Łk 2,36) i spędzała życie na modlitwie, jest nawiązaniem do wielu stuleci, w ciągu których Żydzi przygotowywali się z tęsknotą na przyjście Mesjasza – stuleci spędzonych na modlitwie, błaganiach i w wierności prawu Bożemu.
Łk 2,36-40
Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. (Łk 2,37)
Łukaszowa charakterystyka Anny – prawdziwej córy Syjonu – zaprasza nas do refleksji nad tym, jak kolosalne znaczenie miało dla Izraela przyjście Jezusa na świat. Opowiadając o Annie, Łukasz dał swoim pogańskim, czyli nieznającym historii Izraela adresatom, pewien wgląd w Boży plan zbawienia realizujący się w dziejach narodu wybranego. Fakt, że była ona „bardzo podeszła w latach” (Łk 2,36) i spędzała życie na modlitwie, jest nawiązaniem do wielu stuleci, w ciągu których Żydzi przygotowywali się z tęsknotą na przyjście Mesjasza – stuleci spędzonych na modlitwie, błaganiach i w wierności prawu Bożemu.
Strata męża po zaledwie siedmiu latach małżeństwa musiała być dla Anny bardzo bolesna. Czuła się samotna i opuszczona. W starożytności kobiety niezamężne, a zwłaszcza wdowy, były często lekceważone i nikt się o nie nie troszczył. Wyróżniając Annę, Bóg ukazuje, że przy wyborze swoich świadków nie kieruje się ich statusem społecznym! Pomimo trudnego życia Anna nie była osobą rozgoryczoną. Znajdowała pociechę, otwierając serce przed Bogiem na modlitwie. „Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą” (Łk 2,37). Ta kobieta niezwykłej wiary zamiast ubolewać nad swoim trudnym życiem, wypełniła je modlitwą błagalną o wybawienie Izraela. Bóg okazał szczególne względy swojej „prorokini” (Łk 2,36), obdarzając ją łaską rozpoznania przychodzącego Mesjasza. Anna jest też przykładem dla nas. Jej cierpliwość i wytrwałość ukazują tęsknotę ludzkiego serca, które pragnie zbawienia. Czy czujesz się czasem bezużyteczny, opuszczony i nieważny dla Boga? Prawda jest zupełnie inna. Jeśli zwrócisz się do Boga, jak to czyniła Anna, On obdarzy cię swoją łaską. Dlatego powierz Mu swoje troski. Oddaj Mu chwałę i módl się o wybawienie Jego ludu. Tak czyniąc, staniesz się świadkiem Bożej obecności pośród nas. Bóg napełni twoje życie nadzieją, jakiej nie da ci nikt inny na świecie. „Panie, oddaję Ci moje życie. Pragnę wraz ze wszystkimi świętymi budować Twoje królestwo.” 1 J 2,12-17 Ps 96,7-10 (Słowo wśród nas, 2014)
Strata męża po zaledwie siedmiu latach małżeństwa musiała być dla Anny bardzo bolesna. Czuła się samotna i opuszczona. W starożytności kobiety niezamężne, a zwłaszcza wdowy, były często lekceważone i nikt się o nie nie troszczył. Wyróżniając Annę, Bóg ukazuje, że przy wyborze swoich świadków nie kieruje się ich statusem społecznym!
Pomimo trudnego życia Anna nie była osobą rozgoryczoną. Znajdowała pociechę, otwierając serce przed Bogiem na modlitwie. „Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą” (Łk 2,37). Ta kobieta niezwykłej wiary zamiast ubolewać nad swoim trudnym życiem, wypełniła je modlitwą błagalną o wybawienie Izraela. Bóg okazał szczególne względy swojej „prorokini” (Łk 2,36), obdarzając ją łaską rozpoznania przychodzącego Mesjasza.
Anna jest też przykładem dla nas. Jej cierpliwość i wytrwałość ukazują tęsknotę ludzkiego serca, które pragnie zbawienia. Czy czujesz się czasem bezużyteczny, opuszczony i nieważny dla Boga? Prawda jest zupełnie inna. Jeśli zwrócisz się do Boga, jak to czyniła Anna, On obdarzy cię swoją łaską. Dlatego powierz Mu swoje troski. Oddaj Mu chwałę i módl się o wybawienie Jego ludu. Tak czyniąc, staniesz się świadkiem Bożej obecności pośród nas. Bóg napełni twoje życie nadzieją, jakiej nie da ci nikt inny na świecie.
„Panie, oddaję Ci moje życie. Pragnę wraz ze wszystkimi świętymi budować Twoje królestwo.”
1 J 2,12-17
Ps 96,7-10
(Słowo wśród nas, 2014)
< powrót
Parafia Św. Andrzeja Boboli w Gąsiorach
Copyright 2007 - Realizacja KreAtoR
